X Κλείστε Ραντεβού - Εικονίδιο

Κλείστε Ραντεβού

Καλώντας στα
2104809150 - 160

από τις 08.00 π.μ.
εώς τις 16.00 μ.μ.

Στέλνοντας mail στο
information@metropolitan-hospital.gr

X Βρείτε Υπηρεσία - Εικονίδιο

Βρείτε Υπηρεσία

Υπηρεσίες - Τμήματα

Ειδικές Μονάδες

Εξωτερικά Ιατρεία

HomeCare

Επείγοντα

Ενημερωθείτε για τα Ιατρικά Τμήματα, τα Εξωτερικά Ιατρεία, τα Επείγοντα και για όλες τις υπηρεσίες

X Επικοινωνήστε μαζί μας - Εικονίδιο

Επικοινωνήστε μαζί μας

Καλώντας στα
2104809150 - 160

Στέλνοντας mail στο
information@metropolitan-hospital.gr

Φόρμα Επικοινωνίας

X Πού θα μας βρείτε - Εικονίδιο

Πού θα μας βρείτε

Οι σύγχρονες εγκαταστάσεις του Metropolitan Hospital
βρίσκονται στην παραλιακή λεωφόρο στο Νέο Φάληρο

Εθνάρχου Μακαρίου 9
& Ελ.Βενιζέλου 1,
ΤΚ 18547
Ν. Φάληρο
Πειραιάς

X Βρείτε Γιατρό - Εικονίδιο

Βρείτε Γιατρό

Αναζητήστε γιατρό ανά ειδικότητα ή όνομα μέσα από την ιατρική μας ομάδα

«Διαγνώστηκα με όγκο στον εγκέφαλο. Και τώρα;» - Τρεις ασθενείς, τρεις διαφορετικές ιστορίες

Την ίδια εβδομάδα, τρεις άνθρωποι που δεν γνωρίζονται μεταξύ τους ακούν σχεδόν την ίδια φράση:«Υπάρχει κάτι στη μαγνητική σας».

Από εκείνη τη στιγμή, οι περισσότερες πληροφορίες που ακολουθούν δύσκολα συγκρατούνται. Το μυαλό πηγαίνει σχεδόν αυτόματα στο χειρότερο σενάριο και οι ερωτήσεις έρχονται η μία μετά την άλλη: «Είναι καρκίνος; Πρέπει να χειρουργηθώ; Πόσο επείγει; Μπορεί να αφαιρεθεί; Θα είμαι ο ίδιος άνθρωπος μετά το χειρουργείο;».

Και όμως, από εκείνο το κοινό σημείο εκκίνησης, οι δρόμοι των τριών αυτών ανθρώπων θα χωρίσουν εντελώς. Γιατί η πρώτη απάντηση που πρέπει να γνωρίζει ένας ασθενής είναι ίσως και η σημαντικότερη: η φράση «όγκος εγκεφάλου» δεν αποτελεί από μόνη της μία συγκεκριμένη διάγνωση.

Υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τύποι όγκων του εγκεφάλου, με εντελώς διαφορετική βιολογική συμπεριφορά και πρόγνωση. Κάποιοι είναι καλοήθεις και μπορεί να παραμείνουν σταθεροί για χρόνια. Άλλοι αναπτύσσονται αργά αλλά, λόγω της θέσης τους, μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα. Υπάρχουν επίσης πρωτοπαθείς κακοήθεις όγκοι του εγκεφάλου, αλλά και μεταστάσεις από βλάβες που ξεκίνησαν σε κάποιο άλλο όργανο.

Κυρίως, όμως, δεν χρειάζονται όλοι οι ασθενείς την ίδια θεραπεία.

Η πρώτη περίπτωση ασθενούς: ένας όγκος που ίσως δεν χρειάζεται να πειράξουμε

Μια γυναίκα 58 ετών κάνει μαγνητική εγκεφάλου για επίμονους πονοκεφάλους. Η εξέταση αποκαλύπτει ένα μικρό μηνιγγίωμα. Δεν προκαλεί πίεση στον εγκέφαλο, δεν σχετίζεται με κάποιο νευρολογικό σύμπτωμα και όλα τα χαρακτηριστικά του στη μαγνητική συνηγορούν υπέρ ενός καλοήθους όγκου.

Η πρώτη της ερώτηση είναι αναμενόμενη: «Πρέπει να χειρουργηθώ;».

Η απάντηση μπορεί να είναι ένα εμφατικό «όχι».

Ένα τυχαία διαγνωσμένο, μικρό και ασυμπτωματικό μηνιγγίωμα δεν χρειάζεται αυτομάτως χειρουργείο. Σε πολλές περιπτώσεις, η σωστή αντιμετώπιση είναι η παρακολούθηση με μαγνητικές τομογραφίες. Εάν παραμένει σταθερό και ο ασθενής δεν εμφανίζει συμπτώματα, μπορεί να μη χρειαστεί ποτέ θεραπεία.

Αυτή ακριβώς η προσέγγιση - η διαφοροποίηση των ασθενών με βάση τον κίνδυνο, ώστε να χειρουργούνται όσοι πραγματικά ωφελούνται και να παρακολουθούνται με ασφάλεια οι υπόλοιποι - αποτελεί τον πυρήνα των σύγχρονων ευρωπαϊκών κατευθυντήριων οδηγιών για τα μηνιγγιώματα, στη συγγραφή των οποίων είχα την τιμή να συμμετάσχω.

Το συμπέρασμα για τον ασθενή είναι ουσιαστικό: στη νευροχειρουργική, σωστή θεραπεία δεν σημαίνει πάντα χειρουργείο.

Η ηλικία και η γενική κατάσταση του ασθενούς, το μέγεθος και η θέση του όγκου, η πιθανή αύξησή του στον χρόνο και κυρίως η σχέση του με κρίσιμες δομές του εγκεφάλου είναι μερικοί μόνο από τους παράγοντες που πρέπει να συνεκτιμηθούν, πριν ληφθεί οποιαδήποτε απόφαση.

Ο δεύτερος ασθενής: όταν ο όγκος πρέπει να αφαιρεθεί, αλλά το «να βγει όλος» δεν είναι ο μοναδικός στόχος

Ένας άνδρας 45 ετών εμφανίζει για πρώτη φορά μια επιληπτική κρίση. Η μαγνητική αποκαλύπτει έναν όγκο σε περιοχή του εγκεφάλου που βρίσκεται πολύ κοντά σε κέντρα υπεύθυνα για σημαντικές λειτουργίες.

Εδώ τα δεδομένα είναι διαφορετικά. Χρειάζεται ιστολογική και, πλέον, μοριακή διάγνωση, ενώ η μεγαλύτερη δυνατή ασφαλής αφαίρεση του όγκου μπορεί να αποτελεί σημαντικό μέρος της θεραπείας.

Εμφανίζεται όμως ένα άλλο ερώτημα: «Πρέπει να αφαιρεθεί ολόκληρος ο όγκος με κάθε κόστος;».

Η απάντηση είναι «όχι».

Ο στόχος της σύγχρονης χειρουργικής των όγκων εγκεφάλου δεν είναι απλώς η μέγιστη αφαίρεση. Είναι η μέγιστη ασφαλής αφαίρεση.

Μερικά χιλιοστά περισσότερης εκτομής δεν αποτελούν επιτυχία, εάν το τίμημα είναι μια σοβαρή και μόνιμη διαταραχή της ομιλίας, της κίνησης, της μνήμης ή μιας άλλης σημαντικής λειτουργίας.

Για τον λόγο αυτό, η επέμβαση σχεδιάζεται πριν ακόμη ο ασθενής μπει στο χειρουργείο. Η λεπτομερής απεικόνιση δείχνει τη σχέση του όγκου με τις γύρω δομές και, ανάλογα με την περίπτωση, σύγχρονες τεχνικές όπως η νευροπλοήγηση, η διεγχειρητική νευροπαρακολούθηση, η χαρτογράφηση του εγκεφάλου και ο ανοσοφθορισμός μπορούν να βοηθήσουν τον χειρουργό να κινηθεί με μεγαλύτερη ακρίβεια και το κυριότερο - με μεγαλύτερη ασφάλεια.

Σε επιλεγμένους ασθενείς, όταν ο όγκος βρίσκεται κοντά σε περιοχές που σχετίζονται για παράδειγμα με τον λόγο, μπορεί να χρειαστεί ακόμη και επέμβαση με τον ασθενή ξύπνιο, ώστε οι λειτουργίες αυτές να ελέγχονται σε πραγματικό χρόνο.

Η τεχνολογία, όμως, δεν είναι αυτοσκοπός. Είναι εργαλείο που υπηρετεί μια συγκεκριμένη χειρουργική στρατηγική: να αφαιρεθεί όσο περισσότερο από τον όγκο είναι ασφαλές, προστατεύοντας παράλληλα τον άνθρωπο που εμπιστεύεται την υγεία του στα χέρια μας.

Ο τρίτος ασθενής: όταν το χειρουργείο δεν είναι απαραίτητα η καλύτερη πρώτη επιλογή

Ένας ασθενής με κακοήθεια του πνεύμονα κάνει μαγνητική εγκεφάλου και διαπιστώνεται μια μικρή εγκεφαλική μετάσταση.

Η λέξη «μετάσταση» ακούγεται ακόμη πιο απειλητική. Και όμως, ούτε εδώ η απάντηση είναι αυτομάτως «χειρουργείο».

Ανάλογα με το μέγεθος και τη θέση της βλάβης, τα συμπτώματα, τον αριθμό των εγκεφαλικών μεταστάσεων, την κατάσταση της νόσου στο υπόλοιπο σώμα και τις διαθέσιμες συστηματικές θεραπείες, η καλύτερη επιλογή μπορεί να είναι η στερεοτακτική ακτινοχειρουργική ή ένας συνδυασμός θεραπειών.

Σε έναν άλλο ασθενή, αντίθετα, μια μεγάλη μετάσταση που προκαλεί πίεση στον εγκέφαλο και σημαντικά νευρολογικά συμπτώματα μπορεί πράγματι να χρειάζεται χειρουργική αντιμετώπιση.

Η ίδια, λοιπόν, γενική διάγνωση μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετικές θεραπευτικές αποφάσεις.

Τι είναι αυτό που τελικά καθορίζει τη θεραπεία;

Οι τρεις παραπάνω ασθενείς έχουν κάτι κοινό: όλοι άκουσαν ότι έχουν «όγκο στον εγκέφαλο». Από εκεί και πέρα, όμως, σχεδόν όλα μπορεί να είναι διαφορετικά.

Η απόφαση εξαρτάται από το είδος του όγκου, τη θέση και το μέγεθός του, τον ρυθμό με τον οποίο αυξάνεται, τα συμπτώματα που προκαλεί, την ηλικία και τη γενική κατάσταση του ασθενούς, αλλά και από το τι προσπαθούμε να πετύχουμε με τη θεραπεία.

Σε κάποιες περιπτώσεις ο στόχος είναι η ίαση. Σε άλλες, ο μακροχρόνιος έλεγχος της νόσου. Άλλοτε η προτεραιότητα είναι η άμεση αποσυμπίεση του εγκεφάλου ή η αποκατάσταση μιας νευρολογικής λειτουργίας. Και σε αρκετές περιπτώσεις χρειάζεται ιστός, ώστε να γνωρίζουμε ακριβώς τι αντιμετωπίζουμε και ποια θεραπεία πρέπει να ακολουθήσει.

Αυτός είναι και ο λόγος που η σύγχρονη αντιμετώπιση των όγκων εγκεφάλου δεν μπορεί να περιορίζεται στο ερώτημα «χειρουργείο ή όχι;».

Η θεραπεία δεν τελειώνει στο χειρουργείο

Η αντιμετώπιση ενός όγκου εγκεφάλου είναι σήμερα κατεξοχήν ομαδική υπόθεση.

Ο νευροχειρουργός αποτελεί ένα κομμάτι μιας ομάδας στην οποία, ανάλογα με την περίπτωση, συμμετέχουν νευροακτινολόγοι, παθολογοανατόμοι, ακτινοθεραπευτές, ογκολόγοι και άλλες ειδικότητες.

Η συζήτηση κάθε σύνθετου περιστατικού σε ένα οργανωμένο Νευροογκολογικό Συμβούλιο επιτρέπει να εξεταστούν όλες οι διαθέσιμες επιλογές και να σχεδιαστεί όχι απλώς μια επέμβαση, αλλά ολόκληρη η θεραπευτική πορεία του ασθενούς.

Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία σήμερα, καθώς η ιστολογική διάγνωση από μόνη της δεν αρκεί πάντοτε. Η μοριακή ταυτότητα αρκετών όγκων αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία για την ακριβή διάγνωση, την πρόγνωση και την επιλογή της θεραπείας.

«Γιατρέ, αν ήμουν συγγενής σας, τι θα κάνατε;»

Η παραπάνω είναι μια ερώτηση που κάνουν συχνά οι ασθενείς.

Πίσω της συνήθως δεν κρύβεται η ανάγκη για ακόμη περισσότερες ιατρικές πληροφορίες. Ο ασθενής ψάχνει κάτι άλλο: ένα βαθύτερο επίπεδο εμπιστοσύνης, σαφήνειας και καθοδήγησης, πέρα από αριθμούς και στατιστικά.

Και αυτό ίσως είναι το σημαντικότερο που πρέπει να καταλάβει κάποιος, όταν βρίσκεται ξαφνικά αντιμέτωπος με μια τέτοια διάγνωση.

Δεν θεραπεύουμε μια μαγνητική τομογραφία. Θεραπεύουμε έναν άνθρωπο.

Ένας εντυπωσιακός όγκος στην εικόνα μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να αντιμετωπιστεί με ασφάλεια, ενώ ένας μικρότερος όγκος σε μια κρίσιμη θέση μπορεί να απαιτεί πολύ πιο σύνθετο σχεδιασμό. Και ένας άλλος όγκος μπορεί, τουλάχιστον προς το παρόν, να μη χρειάζεται καμία παρέμβαση.

Γι' αυτό, μετά τη διάγνωση ενός όγκου εγκεφάλου, το πρώτο βήμα δεν πρέπει να είναι ο πανικός, ούτε η βιαστική απόφαση. Πρέπει να είναι η σωστή διάγνωση και η σωστή στρατηγική.

Στη σύγχρονη νευροογκολογία, το σημαντικό ερώτημα δεν είναι απλώς «μπορεί αυτός ο όγκος να χειρουργηθεί;».

Είναι: «Πρέπει να χειρουργηθεί; Πότε; Με ποιον στόχο; Και ποια θεραπευτική στρατηγική δίνει στον συγκεκριμένο άνθρωπο το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα με τον μικρότερο δυνατό κίνδυνο;».

Από την απάντηση σε αυτές τις ερωτήσεις ξεκινά η πραγματικά εξατομικευμένη αντιμετώπιση ενός όγκου εγκεφάλου.

Το Metropolitan Hospital διαθέτει ένα πρότυπο και άρτιo εξοπλισμένo Νευροχειρουργικό Τμήμα, επανδρωμένο με έμπειρο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό, που βρίσκεται στη διάθεση των ασθενών για να αντιμετωπίσουν κάθε πάθηση. Εφάμιλλος των πιο σύγχρονων νευροχειρουργικών μονάδων, ο εξοπλισμός του τμήματος περιλαμβάνει συστήματα τελευταίας τεχνολογίας που συμβάλλουν καθοριστικά στην αποτελεσματική αντιμετώπιση παθήσεων και κακώσεων του νευρικού συστήματος.

Για περισσότερα σχετικά άρθρα:

Ρήξη Ανευρύσματος: Η άμεση αντιμετώπιση σώζει ζωές - Όσα πρέπει να γνωρίζετε

Από τη Διάγνωση έως την Ανάρρωση: Το Ταξίδι της κυρίας Αθηνάς με μηνιγγίωμα

' Χρόνος Ανάγνωσης

Δείτε επίσης